Τετάρτη, 21 Οκτωβρίου 2009

Τα γιασεμια.

Μη με κοιτας. Οχι τωρα. Οχι πια.
Απομακρυνσου. Κρυψου για να μη με πληγωσεις.
Δωσε μου τα ονειρα και τις στιγμες που εκλεψες.
Παρε πισω τα φιλια,τις αγκαλιες και τα λογια.
Δωσε μου πισω εκεινα τα βραδια που χαραμισα.
Παρε πισω εκεινες τις απελπισμενες πραξεις.
Πριν φυγεις ομως,μαθε οτι ημασταν ανοητοι.
Εσυ 18,εγω 16 και δεν μπορεσαμε να χειριστουμε σωστα εναν ερωτα.
Δεν μπορεσαμε να ξεχωρισουμε τον αναστεναγμο της αγαπης,απο τα βογγητα του ερωτα.
Δεν μπορεσαμε να ξεχωρισουμε το λευκο του γιασεμιου απο το λευκο της παραφροσυνης.
Δεν μπορεσα να ξεχωρισω το θεατρο απο το παθος μου για σενα.
Δεν μπορεσες να ξεχωρισεις τα πρεπει απο τα θελω.
Δε μπορεσαμε να ξεχωρισουμε την ζηλεια απο την εμπιστοσυνη.
Ισως τωρα που θα φυγεις,να παψω να βλεπω στα ματια σου την ζωη μου.
Και ισως παψεις και εσυ να με βλεπεις σαν εκεινη που σου αλλαξε την ζωη.
Καθε φορα που σε κοιτω,κοιτω τα λαθη μου.
Ισως τελικα το λαθος μου,το μεγαλυτερο να ηταν οτι σε ερωτευτηκα.
Αλλα δεν μετανιωνω. Μονο που να,ειμασταν αχαριστοι.
Δεν εφτανε να πιστεψω στα ματια σου.
Δεν εφτανε να πιστεψεις στο πεπρωμενο.
Δεν σε κατηγορω για τιποτα,παρα μονο για αυτα που πρεπει.
Ξερω τα σφαλματα μου.
Χαθηκα στον εγωισμο μου.
Χαθηκες στην ζηλεια σου.
Χαθηκαμε,στα παθη στα ανθρωπινα.
Τιποτα δεν ηταν αρκετο για εμας.
Ουτε οι υποχωρησεις,ουτε οι συζητησεις.
Σε βαφτισα αρχη του τελους μου,μα τωρα πια ξερω.
Ησουν παντα ενα ονειρο. Ενα ομορφο ονειρο.
Πως να μπορεσω να ξεχωρισω τα αστρα απο τα ματια σου?
Πως να μπορεσω να ξεχωρισω τον θανατο απ'τις βραδιες που εισαι μακρια μου?
Πως να μπορεσω να ξεχωρισω το αγαπημενο μου τραγουδι απο την φωνη σου?
Και τωρα μη ψαχνεις τις αιτιες. Φυγε μονο.
Ισως να φταιει που δεν ημουν παντα εκει.
Ισως φταιει που εφυγες μακρια.
Δεν ημουν ικανη να σε κρατησω.
Προσπαθησα και δεν μπορεσα.
Τωρα θα σε ψαχνω στα ονειρα εκεινα τα θολα.
Θα σε ψαχνω στα στεκια σου.
Θα σε ψαχνω στα γραμματα σου.
Πως να μπορεσεις να ξεχωρισεις την ειρωνεια μου απο το σ'αγαπω μου?
Πως να μπορεσεις να ξεχωρισεις την εγνοια μου απο την ζηλεια μου?
Πως να μπορεσεις να ξεχωρισεις τα ψευτικα δακρυα απο τα αληθινα?
Καναμε λαθη. Μα,τωρα φυγε και πισω μη κοιτας.
Μη δωσεις υποσχεσεις ξανα. Ασε να γινει,οτι ειναι να γινει.
Κρυψου. Ντρεπομαι τοσο πολυ.
Οχι εσενα. Τα γιασεμια.
Τα αγαπημενα μας λουλουδια.
Τα γιασεμια.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου