Τετάρτη, 24 Ιουνίου 2009

Δεν εισαι πια εδω..
και θαρρεις πως χαθηκανε
τα χρωματα,οι μελωδιες και οι μυρωδιες
ο ηλιος πια δεν φεγγει για εμενα,
το ξημερωμα και η νυχτα δεν εχουν πλεον διαφορα.
Σ'αγαπησα,μα δεν καταλαβες το ποσο.
Γιατι εγω και τουτη την στιγμη ακομη,
θα μπορουσα να πεθανω για εσενα.
Μονο που εγω θα ηξερα ΓΙΑ ΤΙ το κανω..
και αυτο εσυ δεν θα μπορουσες να το καταλαβεις ποτε.
Οπως δεν καταλαβες, οτι με εσενα εχασα τον χαρακτηρα μου.
Εχασα εμενα.
Αλλα ελεγα,αλλα εκανα και αλλα ενιωθα.
Κρατηθηκα απο εσενα
ΕΞΑΡΤΗΘΗΚΑ απο εσενα
γεννησα ανοητες ελπιδες
και εφτασα ως εδω.
Αλλα,τα λαθη μας και τα παθη μας
ειναι αυτα που μας μαθαινουν την ζωη.
Tωρα πια,μετα την αλλαγη
βλεπω με αλλα ματια.
Μα,παλι γυρνω στο παρελθον
γιατι με πνιγει η απογνωση.
Νομιζα,πως ηξερες τι ενιωθα.
Σου ειχα μιλησει,για τα συναισθηματα μου.
Αυτα που ελεγα,δεν ηταν θεατρινισματα οπως λες
Ηταν συναισθηματα,ηταν αγαπη.
Και θυμαμαι που με ρωτησες
γιατι σε κοιταω.
Αν ηξερες ομως,τι σημαινουν τα ματια σου για εμενα..
αν γνωριζες,ποση αξια εχουν
δεν θα το ρωταγες αυτο.
Γιατι μπορεις να κρυψεις τα παντα,
μα την ομορφια των ματιων σου δεν μπορεις.
Ξερεις,σε εχω ακομη αναγκη
μα δεν προκειται να σε παρακαλεσω
να σε πιεσω
να σε γυρεψω..
Αν ηθελες πραγματικα,θα με κρατουσες.
Αν αντεχα,θα εμενα.
Λες,πως θα μεινουμε φιλοι.
Ισως.
Δεν μου κανει εντυπωση,ουτε με στεναχωρει.
Να ξερεις απλα,πως στα ματια σου
κρυβεις τον ουρανο με τα αστρα
και πως με το χαμογελο σου
δινεις ελπιδα για τον ερωτα.
Και μη ξεχασεις ποτε,
πως ολη η ομορφια της ζωης
βρισκεται σε 2 αθανατες λεξεις
''Σε Αγαπω''
Στο ειπα,το ειπες
το ενιωσα,το ενιωσες
εισαι ευτυχισμενος.
Αυτο,στο εμαθε η Δαναη.
Μη την ξεχασεις.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου