Σάββατο, 6 Ιουνίου 2009

Οδος Ονειρων.

Μενω στην Οδο Ονειρων..
Δεν εχει διαφορα με τους αλλους δρομους.Ειναι ενας δρομος,τυπικος σαν τους αλλους.Σαν ολες τις μικρες συνοικιες.Με παιδια,με ερωτευμενα περιστερια,με τυπικες νοικοκυρες,με σπιτια που κρυβουν αγαπη και πονο και μια κρυφη θεση για τον καθενα μας.
Οι νυχτες ισως εκει ειναι χειροτερες απ'οτι στους αλλους δρομους. Κοιταμε τα αστερια,που πεφτουν σαν βροχη,συχνα και δεν ειναι λιγες οι φορες που θρηνουμε για τα χαμενα μας ονειρα. Ισως αυτος ο δρομος ειναι ενα κλουβι για ολους μας. Υποκρινομαστε.Ειμαστε παγιδευμενοι σε μια ζωη που δεν την ζουμε οπως θελουμε.
Σ'αυτο το δρομο γεννιομαστε,ζουμε,αγαπαμε,πεθαινουμε.
Η ζωη ξεφτιζεται σε αυτο το δρομο.
Δεν μοιαζει πλεον με παιχνιδι.
Γιατι παντα ξεχναμε πως το ονειρο ειναι μονο μια στιγμη.
Ολες οι αλλες οι στιγμες..απελπισια..

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου