Παρασκευή, 13 Νοεμβρίου 2009

Μια συζήτηση.

-Ξερεις,εγω δεν θα σ'αγαπησω Φαντομα.
Γελασες.
-Το ξερω,αγαπη μου.Το ξερω.
-Δεν ειναι αναγκη να μεινεις εδω.
-Μα δεν περιμενω τιποτα απο εσενα.
-Φυγε καλυτερα.Δεν θελω να πληγωθεις.
-Μα,που να παω?Δεν υπαρχει τιποτα τωρα.Εκτος απο εσενα.
Ο,τι πιο αληθινο,εισαι εσυ.
-Μα,δεν θα σε ερωτευτω.Δεν προκειται.
-Εχεις αναγκη απο σεβασμο,απο αγαπη.Σωστα?
-Ναι..
-Μικρο μου,κουραστηκες,ετρεξες και λυγισες.
Εγω ειμαι εδω να απαλυνω τον πονο σου.
Και εγω σε χρειαζομαι,για να μου μαθεις τι'ναι ζωη.
Δεν εισαι ευκολη περιπτωση,το ξερω.
Μα για αυτο κολλαω πιο πολυ.
Ασε με,να μεινω εδω κοντα σου.
-Μα φοβαμαι...
-Μη φοβασαι.Εχεις εμενα.Ελα,κοιμησου.


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου